Du betrachtest gerade VANAHEIM – „Roede Voor De Borst“ Titeltrack der Epic Folk Metal Crew im Video

VANAHEIM – „Roede Voor De Borst“ Titeltrack der Epic Folk Metal Crew im Video

Die sympathische niederländische Epic Pagan/Folk Metal Crew stellt im neuen Video den Titelsong ihres kommenden Studioalbums „Roede Voor De Borst“ vor, ein kleines, vielseitiges Epos mit beinahe sieben abwechslungsreichen Minuten Spielzeit. Das Konzeptalbum wird am 04. September auf den Markt kommen.

Im Winter wird die Band live TYR , TWILIGHT FORCE und DRAGONLAND auf der „Valhalla Calling Tour 2026“ begleiten.

Die Band erklärt:

„What makes this song so special to us is the depth of emotion it carries. The lyrics touch on a deep emotional crisis and an unsettling realization. Beneath that weight lies a gentle message: life is finite. We hope our listeners recognize the beauty of being alive here and now, rather than only realizing it on their deathbed, hoping for a heaven after life, while the heaven was always here on Earth, quietly present, simply unnoticed.“ 

Videostream:

Lyrics:

Uitgeput, versleten en zwak
Belast met de woorden die de mist tot mij sprak
Vertrouwde gezichten die boekdelen spreken
En wijzen op dat mijn tijd is verstreken

Lang uitgestrekt in modder en slijk
Peins ik over of ik de hemel heb bereikt
Toch herinnert deze grond
Aan wat voorgevallen is
In dez’ ondoordringbare, dichte mist

Toch blijf ik stug
Ik houd vol
En kom langzaam overeind
En ik neem de benen naar huis
Waar mijn noodlot wacht en lacht
In de deur van mijn hart

Want ik rouw om jou, mijn vriend
‚k Heb nog vele vragen
Maar jij bent mij, dus ik ben dood
Hoe kan ik dit dragen?
Verdoolde ziel, verteerd zijn nu onze dromen
Gevangen in dit vagevuur, maar mijn tijd zal komen

Opgewacht door een schim mij bekend
Toch weet ik van binnen dat jij er niet meer bent
Het water staat mij aan de dijk
Wanneer ik jouw gloed bereik
En je ter plekke verdwijnt
Als sneeuw voor de zon

Mijn haren rijzen te berge
Verdriet en stilte smoren mijn stem
De verwarring wordt erger
Als plots een fonkelend licht
Helder schijnt in alles verhullende mist
Waarom moesten wij nu al gaan?

Daar lig ik dan
Koud en stil
In mijn eikenhouten bed
Waar ik menigmaal ontwaakte
Steeds dieper dringt het door
Ik ben dood
Maar ‚k leef voort

Want ik rouw om jou, mijn vriend
‚k Heb nog vele vragen
Maar jij bent mij, dus ik ben dood
Hoe kan ik dit dragen?
Verdoolde ziel, verteerd zijn nu onze dromen
Gevangen in dit vagevuur, maar mijn tijd zal komen

Heen gaan allen
Ook u staat oog in oog met de dood
Aanvaard stilte
Lijdzaam sterft u om eeuwig rond te dwalen

Door de schijn van de doden omvademd
Zo lang droeg hun heimwee mijn naam
Kom haal me
Ik ben klaar om te gaan
Voert mijn ziel met u mee

Ben ik jou?
Wel, dan ben jij mij

Want ik rouw om jou, mijn vriend
‚k Heb nog vele vragen
Maar jij bent mij, dus ik ben dood
Hoe kan ik dit dragen?
Verdoolde ziel, verteerd zijn nu onze dromen
Gevangen in dit vagevuur, maar mijn tijd zal komen

Uw laatste eer, een stille pracht
Heeft vrede in mijn borst gebracht

Titelfoto: Sven Bernhardt

Mehr von VANAHEIM